Het zijn de kleine dingen

Op 7 december 2018 bracht Nintendo deel 3 van Yo-kai Watch naar Europa. Deze Japanse 3DS-game werd vrij plotseling hier uitgebracht, zonder een grootse aankondiging en in een kleine oplage. Toch is het geen game die over het hoofd gezien moet worden. De game is immers gemaakt door de geliefde studio Level 5: de studio die ons onder andere Professor Layton, Inazuma Eleven en Ni No Kuni bracht. Ook deed de animeserie die op het spel is gebaseerd het in Japan zo goed, dat de opening van een Yo-kai Watch animefilm tijdens het openingsweekend meer verkochte tickets opleverde dan Star Wars: The Force Awakens. Om de release van Yo-kai Watch 3 te vieren, kijken we terug op het vorige deel: Yo-kai Watch 2 (versie: Skeletspoken).

In 2017 kwam Yo-kai Watch 2 naar Europa. In dit 3DS-spel speel je net als in deel 1 als een jongen of meisje die met behulp van zijn/haar horloge – de Yo-kai Watch – figuren kunt zien die andere mensen niet kunnen zien. Deze figuren, monsterachtige wezens genaamd Yo-kai, kunnen mensen op goede en slechte manieren betoveren. Het is aan jou om samen met je Yo-kai-vrienden Whisper (een Yo-kai-butler) en Jibanyan (een kat-Yo-kai) je medemensen en Yo-kai te helpen. Dit doe je met behulp van je horloge, waarmee je niet alleen Yo-kai kan zien, maar ook bevriende Yo-kai kan oproepen om je te helpen en andere Yo-kai te bevechten. Zo los je verscheidene problemen op, al dan niet veroorzaakt door de betoveringen van een Yo-kai.

In het begin van dit tweede spel zijn er twee enge Yo-kai die je horloge stelen. Gelukkig krijg je het horloge vrijwel direct weer terug en kan je snel beginnen met Yo-kai verzamelen. Het gevaar is echter niet geweken en het complot nog niet ontrafeld. Een belangrijk nieuw element dat wordt toegevoegd in dit deel is tijdreizen: je reist zestig jaar terug in de tijd om je eigen opa te helpen en samen met hem een ruzie tussen twee Yo-kai kampen te stoppen en het mysterie op te lossen. Deze twee kampen van historische Yo-kai zijn de Skeletspoken en de Gigageesten. Bij welk kamp je je aansluit, verschilt per versie van de game die je aanschaft. Mijn versie, Skeletspoken, zorgde er dus voor dat ik me aansloot bij dat kamp. Ook leer je het verhaal achter je horloge en het verhaal van je geliefde kat-Yo-kai Jibanyan kennen.

Wat Yo-Kai Watch 2 zo leuk maakt, zijn alle kleine dingen en details in het spel. Dit spel neemt alledaagse dingen en zoekt het plezier hierin. Zo zijn er missies waarbij je simpele dingen doet zoals insecten vangen met je vrienden, of donuts kopen met je ouders. Daarnaast zijn er een heleboel kleine (vaak optionele) dingen te doen, nog lang nadat je klaar bent met het hoofdverhaal: je kan onder andere verstoppertje spelen, fiets-racen, een ‘oneindige’ tunnel ingaan, vissen, je horloge verder upgraden, geheime locaties en nieuwe deuren vinden, een hele hoop zijmissies doen en vele Yo-kai vinden. Ook al is er veel te doen, het overzichtelijke menu houdt alles geordend.

Dit alles doe je terwijl je de fantastische kleine details in de inrichting van de stad kunt bewonderen, van een compleet ingerichte school tot sfeervolle restaurants en werkende stoplichten. Het spel heeft een fijne sfeer voor jong en oud (ook al zijn sommige locaties en monsters misschien iets te eng voor de allerkleinsten), met memorabele muziek en – zeker voor een kleine 3DS – goede graphics. De personages zijn leuk en hun dialogen zijn erg grappig en bevatten verwijzingen naar onder andere Star Wars (‘gebruik de tuinslang’ in plaats van ‘de force’). Ook blijft het een genot om dezelfde geluidseffecten als in Professor Layton terug horen.

Het langzame reizen met de trein tussen plekken en het automatisch handelen van de Yo-kai in gevechten worden vaak als nadelen gezien. Ik heb hier echter geen problemen mee: het treinreizen hoef je maar één keer te doen, en er is genoeg te doen tijdens een gevecht – het is eigenlijk best fijn om niet iedere actie te hoeven bevestigen en af en toe achterover te kunnen leunen. Het is wel jammer dat het vrij onvoorspelbaar is wanneer een Yo-kai zich bij je aansluit na een gevecht: hun eten geven verhoogt die kans, maar geeft geen garantie. Toch blijft het idee van Yo-kai die daadwerkelijk met jou vrienden willen worden leuker dan Yo-kai die fysiek gevangen zouden moeten worden.

Het speelgebied van Yo-kai Watch 2 overlapt grotendeels met dat van deel 1, maar door het invoeren van tijdreizen (naar een oudere versie van het speelgebied), en het gebruik van nieuwe gebieden en geheime deuren blijft het toch verrassend. Yo-kai Watch Blasters, een nieuw mini-spel in deel 2 waarbij je met een team van vier Yo-kai een gebied verkent, is een uitgebreide spin-off game geworden, die afgelopen september hier verscheen. (Deze spin off is overigens een stuk makkelijker speelbaar dan het mini-spel waarop het gebaseerd is: er is geen internet meer nodig om een volledig team het veld in te kunnen sturen.) Een ding dat een lastig punt blijft wat betreft Yo-kai Watch 2, is dat de verbeterde derde versie van het hoofdspel, Droomfantomen, al uit was in Japan toen ze hier de twee oude Skeletspoken en Gigageesten versies uitbrachten. Later werd de verbeterde versie ook hier uitgebracht. Met deel 3 hebben ze dat beter gedaan, door alle drie de versies van dat deel tot één spel te combineren in het Westen.

Ondanks een paar kleine minpunten geeft Yo-kai Watch 2 een zeer goede, sfeervolle ervaring, vol met kleine verassingen en charme. Yo-kai Watch 2 (Skeletspoken versie) krijgt daarom van mij een 4.5/5.

4.5 sterren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.